Nagrywanie
Zdjęcie modelu pokazuje jedną jego stronę. Nagranie obraca go dookoła, filmuje płótno w trakcie rysowania albo filmuje sam program Flatty podczas pracy — i zapisuje plik, który się odtwarza, gotowy do wysłania albo wrzucenia na stronę sklepu.
Wskaż nagłówek któregoś panelu na Rejestrator. Wszystko, czego potrzebuje nagrywanie, jest na jednym panelu, a nagłówek każdej karty mówi ci, co otrzymasz, zanim to nagra.
Co możesz nagrywać
Menu Nagraj na górze wybiera temat, a reszta panelu się do niego dostosowuje — kontrolki, które nie mają sensu przy wybranym temacie, są wyszarzone z wyjaśnieniem, zamiast znikać. Całe karty to inna sprawa: filmowanie okna nie ma obrotu, kadru ani tła do ustawienia, więc te trzy nie rysują się wcale.
Model obracający się
Wyciągnięty model na tarczy obrotowej, z podłożem i cieniowaniem, które ustawiłeś, zaczynając od kąta, w który wskazuje twój widok 3D. Najpierw ustaw ujęcie — obracaj, dopóki nie będzie dobrze — a nagrywanie zaczyna się dokładnie z tego widoku.
Grafika kreskowa obracająca się
Ten sam obrót, rysowany jako grafika kreskowa. Używa renderera i ustawień z panelu Wektora, więc to, co tam ustaliłeś, to otrzymujesz.
Płótno podczas rysowania
Przyspieszony film twojej pracy. Ten nie obraca niczego — bierze klatkę za każdym razem, gdy rysunek się zmieni, więc czas spędzony na myśleniu nic nie kosztuje, a długość filmu zależy od tego, ile naprawdę narobiłeś, a nie od tego, jak długo tam siedziałeś.
Naciśnij Nagraj, potem rysuj. Naciśnij Stop, gdy będziesz zadowolony, albo pozwól mu działać do liczby klatek w nagłówku i sam się zatrzyma.
Całe okno programu, podczas pracy
Flatty filmuje siebie: okno dokładnie takie, jakie widać na ekranie, podczas pracy w nim. To jedyne nagrywanie, które nie kończy się samo — trwa aż do zatrzymania albo do wyczerpania limitu na karcie — i to jedyne, które można wstrzymać.
Wymaga ffmpeg i zapisuje tylko wideo, nic więcej.
Filmowanie okna
Wybranie okna wymienia środek panelu. Obrót, kadr i tło znikają — nie ma kamery do przesuwania, kształtu do wyboru ani gruntu za modelem, bo kadrem jest okno — a ich miejsce zajmuje jedna karta.
| Rozmiar | wysokość, w jakiej wychodzi plik. Własny rozmiar okna to ustawienie domyślne i najtańsze, bo każde inne każe koderowi przepróbkować każdą klatkę. Pozostałe trzy — 720p, 1080p, 1440p — to wysokości, w jakich wideo naprawdę się dostarcza. |
| Klatek na sekundę | od dziesięciu do sześćdziesięciu, domyślnie trzydzieści. Celowo niżej niż limit obrotu: każdą klatkę odczytuje się tutaj z okna w trakcie pracy, więc wysokie tempo spowalnia to, co właśnie jest filmowane. |
| Jakość wideo | jak mocno stara się koder. Ta dotyczy obrazu, nie rozmiaru pliku. |
| Zatrzymaj po | minuty, od jednej do sześćdziesięciu, domyślnie dziesięć. Nagranie, którego nikt nie zatrzymał, inaczej zapełniłoby dysk. |
Nagłówek liczy piksele, które plik będzie zawierać, zanim cokolwiek nagrasz — tak samo jak nagłówek kadru przy obrocie.
Wskaźnik w nagraniu jest rysowany, nie filmowany. Prawdziwego nie ma na obrazie, który zwraca okno, więc bez Rysuj wskaźnik materiał pokazuje kontrolki reagujące na nic. Zaznaczaj kliknięcia stawia pierścień wszędzie tam, gdzie zostaje naciśnięty przycisk — a bez narysowanego wskaźnika nie ma czego zaznaczać, więc jest wyszarzone, zamiast stać tam bezczynnie.
Oba są włączone na początek.
Pod nimi, gdy program to ustali, wiersz mówi, czy wideo tworzy karta graficzna, czy procesor. To jedyna rzecz na tej karcie, której nie można zmienić — można się jej tylko dowiedzieć — i to różnica między nagraniem, które kosztuje program prawie nic, a takim, które dzieli z nim rdzeń.
Obrót
Ta karta i dwie następne należą do nagrania renderowanego — modelu, rysunku konturowego albo płótna. Przy filmowaniu okna nie rysują się wcale: zamiast nich jest ta jedna karta powyżej.
Kamera wybiera, jak się porusza, i te trzy to naprawdę różne filmy, a nie ustawienia jednego.
| Tarcza obrotowa | całą drogę dookoła, od kąta, który ustawiłeś. Klasyczna prezentacja. |
| Bez ruchu | kamera się nie porusza — ale nagrywanie nie jest statyczne. Twoje podłoże się porusza: dryfująca siatka, falowanie, mgła się toczy. To ujęcie do pokazania atmosfery, gdy nic innego nie konkuruje o uwagę. |
| Krążenie | kamera wykreśla małe okręgi wokół miejsca, gdzie ją zostawiłeś, jak by to robiła ręka. Bliska strona twojego modelu porusza się względem dalekiej strony i cała rzecz wygląda na solidną — sztuczka, która sprawia, że statyczny render wygląda na trójwymiarowy. |
Potem trzy suwaki, a nagłówek sumuje je dla ciebie.
| Obroty | jak daleko obraca się kamera — albo, w trybie krążenia, ile małych okręgów robi. W obu przypadkach całkowita liczba kończy się dokładnie tam, gdzie zaczęła, więc plik zapętla się bez skoku. W trybie bez ruchu nie ma co liczyć i suwak to pokazuje. |
| Sekundy | jak długo trwa gotowy film. Nagrywając płótno, to maksimum, które może działać — zatrzymuje się tam lub gdy ty się zatrzymasz. |
| Klatek na sekundę | jak płynnie się porusza. Domyślnie 30 i wygląda dobrze. |
GIF nie może liczyć szybciej niż pięćdziesiąt klatek na sekundę. Format mierzy każdą klatkę w setnych częściach sekundy, więc powyżej pięćdziesięciu nie może utrzymać deklarowanej prędkości. Suwak tam się zatrzymuje z tego powodu.
Ramka
Rozmiar to dłuższa krawędź, i to jedyne ustawienie, które decyduje, jak duży będzie twój plik — nagrywanie płaci ceną za rozmiar w każdej klatce, dlatego rozmiary oferowane tu zatrzymują się poniżej tych dla zdjęć statycznych.
Proporcja to kształt:
| Jak widok | kształt twojego panelu 3D, więc to, co zakadruj, to otrzymujesz. Nagrywając płótno, to jego kształt. |
| Kwadrat | do miniatury lub awatara. |
| Szerokie (16:9) | do strony sklepu lub wideo. |
| Pionowe (9:16) | do telefonu trzymanego pionowo. |
Nagłówek pokazuje dokładne piksele, na które się ustaliło, zanim cokolwiek nagra.
Wyższa ramka pokazuje mniej modelu, nie więcej. Kamera patrzy w górę i w dół o stałą ilość bez względu na wybrany kształt, więc zawężenie ramki zawęża to, co widać na bokach. Szeroki model w wysokiej ramce miałby obcięte końce — po co następny przełącznik.
Utrzymuj model w kadrze ustawia kamerę wystarczająco daleko, aby nic się nie przycinało w żadnym punkcie obrotu, nie tylko pod początkowym kątem. Jest włączony domyślnie. Wyłącz, jeśli celowo ustawiłeś odległość i chcesz dokładnie tego.
Na czym się siedzi
Sits on to tło. Cztery próbki obejmują większość — kolor widoku, czarny, biały lub nic — a przycisk obok nich otwiera pełną paletę dla czegokolwiek innego.
Pierwsza próbka, kolor widoku, podąża za twoim motywem: zmień kolory interfejsu później, a nowe nagrywanie je podąża. Kolor, który mieszasz, pozostaje dokładnie tym kolorem.
Wybranie Brak daje ci nagrywanie bez tła, więc twój model może pójść bezpośrednio na kolorową stronę.
Co wychodzi
Animowany GIF nie wymaga niczego zainstalowanego i przy nagraniu renderowanym zawsze jest dostępny. Odtwarza się w każdej przeglądarce, każdym oknie czatu, na każdej stronie sklepu, bez odtwarzacza i bez wtyczki. Przy płaskim pixel arcie jest dokładny — namalowane kolory to dokładnie te, które trafiają do pliku.
Wideo tworzy też .mp4, które jest znacznie mniejsze i ostrzejsze niż GIF dla tego samego nagrywania. Potrzebuje ffmpeg na twoim komputerze; jeśli go nie masz, przełącznik jest wyszarzony i o tym mówi. Jakość wideo wybiera, jak bardzo się stara — Mniejszy plik, Zrównoważona lub Najlepszy wygląd — i tylko wideo go czyta, nigdy GIF.
Z ffmpegiem mogą być dwa różne kłopoty i czyta się je inaczej. Jego brak widać od razu i wyszarza przełącznik. To, że jest, ale nie potrafi zapisać tam, gdzie Flatty to zobaczy — zwykle winna jest instalacja w piaskownicy — można odkryć tylko przez próbę, więc ten kłopot zgłasza się dopiero po niej, a potem nagranie, które nie ma nic innego do zapisania, zostaje odrzucone, zamiast lecieć w pustkę. Obrót zamówiony jako GIF i wideo i tak powstanie: GIF zapisuje sam Flatty i nie wymaga niczego zainstalowanego, więc brakujące wideo to ostrzeżenie obok gotowego pliku.
Filmując okno, nie ma tu nic do wyboru. Zawsze zapisuje wideo i tylko wideo, w rozmiarze i jakości ustawionych na własnej karcie. GIF-u nie ma wcale, a przełącznik wyjaśnia dlaczego: nagranie trwające aż do zatrzymania to nie jest długość, którą format udźwignie.
Zachowaj klatki zostawia numerowane PNGi, z których nagrywanie powstało, w folderze obok, na wypadek, gdybyś chciał je wziąć gdzieś indziej. Domyślnie wyłączone, bo to tylko materiał roboczy.
Wszystko ląduje w folderze exports projektu, obok każdego innego eksportu, pod nazwą mówiącą, czym jest: .view.gif dla modelu albo płótna, .vector.gif dla rysunku konturowego, te same dwie z .mp4, i .window.mp4 dla samego programu.
Klawisze w stopce
Klawisze w stopce, u dołu karty ŹRÓDŁO, umieszczają Nagraj, Wstrzymaj i Zatrzymaj wzdłuż dolnej krawędzi okna, żeby nagranie można było zacząć, wstrzymać i skończyć bez wracania do tego panelu. Liczy się to najbardziej przy tym jedynym nagraniu, które filmuje panel, w którym inaczej trzeba by klikać.
Stoją na początku grupy przy prawej krawędzi, przed flagą, więc trzy kontrolki, które są tam zawsze, zachowują swoje miejsca. Wszystkie trzy pojawiają się razem — Wstrzymaj jest wyszarzone z wyjaśnieniem przy nagraniach, których nie da się wstrzymać, zamiast być pominięte, więc odległość od Nagraj do Zatrzymaj nigdy nie zależy od tego, co się filmuje.
Wyłączone, dopóki się o to nie poprosi. Stopkę celowo zmniejszono z ośmiu kontrolek do trzech, a ta grupa nie ma czego tam szukać u kogoś, kto niczego nie filmuje.
Podczas nagrywania
Pasek zastępuje przycisk Nagraj i liczy klatki w miarę powstawania.
Zatrzymaj znaczy dwie różne rzeczy, a która z nich — zależy od tego, co się filmuje. Obrót zostaje wyrzucony: to na wpół zrobiony render, a nic niedokończonego nie zostaje na dysku. Nagranie okna zostaje skończone i zapisane — jego klatki były kodowane w miarę powstawania, więc jest tam film wart zachowania.
Wstrzymaj należy tylko do okna, stoi obok Zatrzymaj, a przy wszystkim innym jest wyszarzone z wyjaśnieniem. Wstrzymane nagranie po prostu nie dostaje klatek, więc czekanie zostaje pominięte w filmie, zamiast zostać w nim zastygłym kadrem: można się zatrzymać, żeby pomyśleć, pójść czegoś poszukać — a nagranie ruszy dalej od tego miejsca.
Obrotnica renderuje tak szybko, jak potrafi, i to celowo: to zadanie, na które się czeka, więc przez te kilka sekund program działa wolno. Filmowanie płótna jest przeciwieństwem — pracuje tylko wtedy, gdy naprawdę rysujesz, więc nie wchodzi w drogę, a program siedzi cicho, kiedy myślisz. Filmowanie okna jako jedyne kosztuje coś przez cały czas: każda klatka jest odczytywana z okna, i dlatego jego tempo zatrzymuje się na sześćdziesięciu, a nie na limicie obrotu.
Otwarcie innego projektu zatrzymuje nagrywanie w trakcie. Nagrywa ten rysunek do folderu tego projektu, a przeniesienie go dałoby jeden film dwóch różnych rzeczy.